Czas kobiet

 

Premiera: 09.06.2012, czas trwania: 2h15min, 1 przerwa, Scena Kameralna

Autor: Kalada / Chalezin
Przekład: Agnieszka Lubomira Piotrowska
Reżyseria: Nikołaj Chalezin
Scenariusz: Natalia Kalada / Nikołaj Chalezin
Dekoracje i kostiumy: Justyna Łagowska
Reżyser światła: Justyna Łagowska
Muzyka: Arcady Yushin
Choreografia: Dorota Mentrak
Tłumacz reżysera: Olga Schönborn
Asystent reżysera: Przemysław Pawlicki
 
Bogdanowa: Marta Alaborska
Bondarenko: Marta Kurzak
Kalada: Anna Cieślak
Krasowska: Ewa Makomaska
 
 
Radina: Lidia Sadowa
Chalip: Małgorzata Lipmann
Bohater: Adam Biedrzycki
 
 
 

Premiera: 09.06.2012, czas trwania: 2h15min, 1 przerwa, Scena Kameralna

Na podstawie: „POKOLENIA JEANS" Nikołaja Chalezina i „SNÓW" Natalii Kalady

„Czas kobiet” to paradokumentalna opowieść o europejskim kraju, w którym rodziny pozbawiane są mężów i ojców - aresztowanych, internowanych, porwanych w niewyjaśnionych okolicznościach. O kraju, który trwa dzięki determinacji samotnych kobiet i ich cichej walce o kolejny dzień przybliżający życie do normalności. Opowieść o kraju, w którym nie ma miejsca na wolność - myślenia, działania, wyrażania siebie. Kraju, gdzie symbolami buntu były i nadal są muzyka rockowa i markowe jeansy.

„Czas kobiet” jest odważną wypowiedzią na temat sytuacji społecznej i politycznej na współczesnej Białorusi.

Spektakl jest dedykowany wszystkim białoruskim więźniom politycznym, porwanym, zabitym oraz ich rodzinom.

Wolny Teatr z Mińska, którego założycielami i członkami są Natalia Kalada i Nikołaj Chalezin to teatr bezdomny - bez siedziby, sali prób, stałej sceny. Teatr zakazany i szykanowany we własnej ojczyźnie, ze względu na opozycyjny charakter działań. Obecnie artyści Teatru z powodów politycznych pracują wyłącznie poza granicami Białorusi

Wolny Teatr z Mińska: www.dramaturg.org

>> PLAN WIDOWNI

 
  • "Gorzki toast"

    Hanna Karolak, Gość Niedzielny - wydanie warszawskie, 03.09.2012

    Natalia, grana przez Annę Cieślak, jest jedną z bohaterek „Czasu kobiet”. Pozostałe, tak jak i ona, opowiadają swoje prawdziwe historie. Irina, Julia, Radina, Chalip, związane z opozycją, tak jak ich mężowie, dziennikarki, założycielki fundacji walczących o pamięć i (...)

    Natalia, grana przez Annę Cieślak, jest jedną z bohaterek „Czasu kobiet”. Pozostałe, tak jak i ona, opowiadają swoje prawdziwe historie. Irina, Julia, Radina, Chalip, związane z opozycją, tak jak ich mężowie, dziennikarki, założycielki fundacji walczących o pamięć i szacunek dla prześladowanych, za swoje wybory zapłaciły wysoką cenę. Spoiwem ich opowieści jest dialog córki z ojcem, także postacią autentyczną, koordynatorem Kampanii „Europejska Białoruś”, tu występującym jako Bohater reprezentujący pokolenie, dla którego symbolem wolności były markowe jeansy i rock and roll.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.gosc.pl

    więcej 
  • "Ucz się, dziecko, w pace gnić"

    Joanna Derkaczew, Gazeta Wyborcza, 15.06.2012

    Natalia Kalada i Chalezin mieliby podstawy, by stworzyć konwencjonalny obraz ludzi sprzeciwiających się rządom Łukaszenki. Odkąd w 2005 r. założyli w Mińsku Wolny Teatr, szykany wobec nich stawały się coraz dotkliwsze. Spektakle, z którymi ukrywali się po mieszkaniach znajomych, (...)

    Natalia Kalada i Chalezin mieliby podstawy, by stworzyć konwencjonalny obraz ludzi sprzeciwiających się rządom Łukaszenki. Odkąd w 2005 r. założyli w Mińsku Wolny Teatr, szykany wobec nich stawały się coraz dotkliwsze. Spektakle, z którymi ukrywali się po mieszkaniach znajomych, przerywano, ich zatrzymywano i poddawano brutalnym przesłuchaniom. (...) Zamiast lamentu z nutą heroiczną stworzyli jednak zaskakujący obraz społeczeństwa, które w roli bohaterów czy kobiet "osieroconych" przez męczenników wcale nie czuje się dobrze. (...) Pozostaje bezcenne krytyczne spojrzenie - na emocjonalne konsekwencje lat walki o wolność, na koszty społeczne życia wbrew oficjalnym instytucjom, na konflikty, jakie kumulują się w rodzinach opozycjonistów. Jakimi obywatelami będą ci ludzie, gdy walka się zakończy? Jakimi wobec bliskich? Te pytania to wielka siła spektaklu.

    CAŁY TEKST RECENZJI: www.wyborcza.pl

    więcej 
  • "Koszmar w białoruskim termosie"

    Jacek Cieślak, Rzeczpospolita online, 11.06.2012

    Wszyscy bohaterowie, których pokażemy w spektaklu, są prawdziwi, a prześladowania, o jakich mówią, przeżyli na własnej skórze. Aby uwiarygodnić grę zespołu Teatru Polskiego, zaaranżowaliśmy jego spotkania z pierwowzorami postaci. Wspólnie odbyliśmy w (...)

    Wszyscy bohaterowie, których pokażemy w spektaklu, są prawdziwi, a prześladowania, o jakich mówią, przeżyli na własnej skórze. Aby uwiarygodnić grę zespołu Teatru Polskiego, zaaranżowaliśmy jego spotkania z pierwowzorami postaci. Wspólnie odbyliśmy w wyobraźni trudną podróż na Białoruś. Aktorzy zaczęli żyć problemami swoich bohaterów, które wcale się nie skończyły, tylko trwają. Dużo było łez, na początku były tylko łzy. Aktorzy nie potrafili w niektóre rzeczy uwierzyć - przede wszystkimi w opowieści o torturach. Kiedy brakowało słów, prawdziwi bohaterowie pokazywali, jak wyglądały. Pewne rzeczy trzeba unaocznić. Po takich próbach nie ma w grze aktorów fałszywej nuty. Grają prawdę.

    CAŁY TESKT WYWIADU Z REŻYSEREM: www.rp.pl

    więcej 
  • "Kobiety silniejsze niż reżim"

    Nadia, Kultura.online.pl, 11.06.2012

    Kobiety, które żyją w świecie reżimu nie poddają się jednak. Walczą o przetrwanie każdego dnia, o zachowanie szczątków normalności. Wiedzą dobrze w jakich warunkach przetrzymywani są ich mężczyźni, więc są silne nie tylko dla siebie, ale i dla nich. Na przekór (...)

    Kobiety, które żyją w świecie reżimu nie poddają się jednak. Walczą o przetrwanie każdego dnia, o zachowanie szczątków normalności. Wiedzą dobrze w jakich warunkach przetrzymywani są ich mężczyźni, więc są silne nie tylko dla siebie, ale i dla nich. Na przekór wszystkiemu potrafią się śmiać. Dziwna normalność sytuacji, w których się znajdują dodaje im sił.

    CAŁY TEKST RECENZJI: www.kultura.online.pl

    więcej 
  • "Peter Crouch wychodzi na pozycję"

    Krzysztof Ratnicyn , Kultura - Wirtualna Polska, 08.06.2012

    Barwy białoruskiej flagi symbolizują męstwo i niewinność. Ale kiedy podczas demonstracji i konfrontacji z OMON-em tracimy sztandar, może go zastąpić dżinsowa koszula, powiewając na wietrze na znak sprzeciwu. Jestem z pokolenia dżins, mówi córce Bohater - zupełnie jak Mick (...)

    Barwy białoruskiej flagi symbolizują męstwo i niewinność. Ale kiedy podczas demonstracji i konfrontacji z OMON-em tracimy sztandar, może go zastąpić dżinsowa koszula, powiewając na wietrze na znak sprzeciwu. Jestem z pokolenia dżins, mówi córce Bohater - zupełnie jak Mick Jagger, Matka Teresa, Jan Paweł II. Bunt, niezgoda na przemoc i ograniczenie swobód, braku prywatności. Determinacja w walce o osławione prawa człowieka.

    Kobiety osamotnione – mężczyźni zniknęli: walczą albo polegli na froncie, jak w wojnie ojczyźnianej – stają się bohaterkami. Od codziennych obowiązków, które spełniają w podwójnej roli, po przejmowanie inicjatywy – walkę z reżimem. Pozostają rzecz jasna dramaty i przeżycia. Będą się w sercach i umysłach gnieździć już zawsze. Trwoga, gniew, zwątpienie, cierpienie, a także strzępy wspomnień, jak pojedyncze sceny z życia, wyblakłe fotografie. Trailery z życia w terrorze.

    CAŁY TEKST RECENZJI: www.kultura.wp.pl

    więcej 
 
 
Zwiastun spektaklu
Videoblog przed premierą
 
 
 
Uwaga: ta strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej informacji o celu ich używania i zmianie ustawień przeglądarki znajdziesz tutaj. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Czym są pliki "cookie" - „ciasteczka”?


Poprzez pliki „ciasteczka” należy rozumieć dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, przechowywane w urządzeniach końcowych użytkowników przeznaczone do korzystania ze stron internetowych. Pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie użytkownika i odpowiednio wyświetlić stronę internetową dostosowaną do jego indywidualnych preferencji. „Ciasteczka” zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.

Pliki cookies, wykorzystywane są w celu: tworzenia anonimowych, zagregowanych statystyk, które pomagają zrozumieć w jaki sposób użytkownik korzysta ze stron internetowych dostosowanie zawartości i wyglądu strony do preferencji użytkownika

Używane ciasteczka na naszej stronie


  1. PHPSESSID - identyfikator sesji użytkownika
  2. PersistentQueueNumber,manageableQueueCookie0 – przechowuje kolejkę zdjęć
  3. CMS_DEBUG – debugowanie strony
  4. jsltTestCookie – testowe ciasteczko
  5. CookieInfo - informacja o wyświetleniu powiadomienia dotyczącego użycia przez stronę plików cookies
  6. __utmaa, __utmab, __utmac, __utmaz - używane są przez usługę Google Analytics która pozwala na generowanie statystyk strony www
  7. x-src, datr - używane przez facebook.com
  8. demographics ,dkv, VISITOR_INFO1_LIVE,use_hitbox,PREF - youtube.com

Zmiana ustawień ciasteczek (cookies) w przeglądarkach:


- Opera
- Firefox
- Internet Explorer
- Chrome
- Safari

Wyłączenie akceptacji ciasteczek znacznie ogranicza funkcjonalność większości podstron witryny.