Irydion

 

Premiera: 29.01.2013, czas trwania: 2 godz. 40 min. (1 przerwa), Duża Scena

Autor: Zygmunt Krasiński
Adaptacja: Andrzej Seweryn
Reżyseria: Andrzej Seweryn
Współpraca literacka: Anna Skuratowicz
Scenografia: Magdalena Maciejewska
Kostiumy: Dorota Kołodyńska
Stylizacja fryzur: Jaga Hupało
Muzyka: Olo Walicki
Reżyseria światła: Jacqueline Sobiszewski
Ruch sceniczny: Leszek Bzdyl
Asystent reżysera: Anna Skuratowicz
Asystent scenografa: Maja Skrzypek
Inspicjent : Katarzyna Bocianiak
Sufler: Ewa Owsiak
 
Irydion: Krzysztof Kwiatkowski
Elsinoe: Anna Cieślak
Masynissa: Jerzy Schejbal
Heliogabal: Krystian Modzelewski
Aleksander Sewerus : Maksymilian Rogacki
Wiktor: Marcin Kwaśny
Kornelia: Marta Kurzak
Eutychian: Szymon Kuśmider
 
 
Rupilius: Paweł Krucz
Eubulus: Piotr Bajtlik
Symeon: Tomasz Brzostek
Ulpianus: Tomasz Błasiak
Scypion: Piotr Cyrwus
Pilades: Wojciech Czerwiński
Muzycy: Olo Walicki
Paweł Osicki
 
 
 

Premiera: 29.01.2013, czas trwania: 2 godz. 40 min. (1 przerwa), Duża Scena

Bogi i ludzie szaleją, czyli refleksja nad współczesnym rozumieniem chrześcijańskich korzeni Europy.

"Irydion" powraca na scenę Teatru Polskiego we współczesnym odczytaniu przez Andrzeja Seweryna. Do współpracy nad kształtem inscenizacji reżyser zaprosił uznanych twórców: Leszka Bzdyla, Magdalenę Maciejewską, Jacqueline Sobiszewski, Dorotę Kołodyńską. W główną rolę wcielił się Krzysztof Kwiatkowski. Partnerują mu m.in. Anna Cieślak, Jerzy Schejbal, Krystian Modzelewski, Marta Kurzak, Marcin Kwaśny.

Dramat historyczno-filozoficzny Zygmunta Krasińskiego zaliczany jest do ścisłego kanonu literatury romantycznej. Napisany w latach 1834-1836, jest uznawany za największe, obok "Nie-Boskiej komedii" osiągnięcie autora w dziedzinie sztuki dramatycznej.

"Irydion" oderwany od kontekstu historycznego czasu powstania dzieła, od klucza politycznych - często obcych współczesnym widzom - aluzji ukazuje dziś swoje uniwersalne treści: pytanie o potrzebę działania, o wartość jednostkowego czynu wobec nieuchronnego biegu dziejów, o wartość poświęcenia, które jest wynikiem buntu, a nie moralności. Inscenizacja nawiązuje do najgłębszych tradycji Teatru Polskiego, podejmując dyskusję na temat kierunku myślenia o teatrze i narodowym repertuarze, zapoczątkowaną premierowym pokazem "Irydiona", którym Arnold Szyfman inaugurował działalność Teatru w 1913 roku.

Spektakl Andrzeja Seweryna przywraca tym kwestiom właściwą rangę, pozwalając wybrzmieć im w formie spójnej, nowoczesnej inscenizacji odpowiadającej dynamiką współczesnemu kinu akcji. Do współpracy nad jej kształtem zaproszeni zostali twórcy, których charakterystyczny styl odciskał się wielokrotnie na kształcie najnowszego polskiego teatru. Wyobraźnia i talent Magdaleny Maciejewskiej i Jacqueline Sobiszewski pozwoliły stworzyć wizualny pejzaż upadku cywilizacji rzymskiej. Uniwersalizm wyobrażenia znaczy kubiczna scenografia, lśniąca w dymie i cieniach, skąpana w smugach żółci, w błękitach i odcieniach popiołu. Na tym tle, w oryginalnych rozwiązaniach plastycznych, akcję budują aktorzy, prowadzeni w zakresie ruchu scenicznego przez choreografa Leszka Bzdyla. Pejzaż dopełnia wykonywana na scenie muzyka Olo Walickiego i Pawła Osickiego generowana przez muzyków, zarówno przy użyciu tradycyjnych instrumentów, jak i tak niecodziennych jak akwaria czy spieniacz do kawy.

Spektakl przygotowany na jubileusz 100-lecia Teatru Polskiego w Warszawie.

ANDRZEJ SEWERYN (ur. 1946) – Aktor, pedagog, reżyser. W dorobku reżyserskim ma spektakle realizowane w Polsce ("Ryszard II" W. Szekspira w Teatrze Narodowym, "Dowód" D. Auburna w Teatrze Polonia); za granicą (m.in. "Małżeństwo z przymusu" Molièra oraz "Wieczór Trzech Króli" W. Szekspira w Comédie-Française) oraz dla Teatru Telewizji ("Tartuffe, czyli obłudnik" Molièra, "Antygona" Sofoklesa . Jako reżyser filmowy zadebiutował w 2006 r. filmem "Kto nigdy nie żył…"

Polecamy również:
"Zemsta"
"Wesele"
"Natalia Sikora śpiewa Norwida"
"Quo vadis słowami Sienkiewicza, Audena, Eliota i innych"

>>PLAN WIDOWNI

Spektakl grany 1 i 2 października 2016 r. w ramach projektu "Przyjdź! Marana Tha! Festiwal Artystyczny Teatru Polskiego".

Przyjdź! Marana Tha! Festiwal Artystyczny Teatru Polskiego
dofinansowano z środków Narodowego Centrum Kultury w ramach programu Chrzest 966, Promesa 2016 i ze środków Województwa Mazowieckiego.
Subsidised by the National Center for Culture under the program Chrzest 966 promesa 2016.

         

 
  • "Sto pięćdziesiąt lat wolności"

    Szymon Spichalski, Teatr Dla Was, 08.04.2014

    Spektakl opiera się na iście malarskich rozwiązaniach. Część scen jest statyczna. Pozwala to twórcom na kreowanie konkretnych obrazów. Mroczne czeluście katakumb zostają ukazane w półmroku, z światłem reflektora przecinającym scenę na pół. W scenie bitwy (...)

    Spektakl opiera się na iście malarskich rozwiązaniach. Część scen jest statyczna. Pozwala to twórcom na kreowanie konkretnych obrazów. Mroczne czeluście katakumb zostają ukazane w półmroku, z światłem reflektora przecinającym scenę na pół. W scenie bitwy płatki róż leżą obok ludzkich zwłok. Taka estetyka nie tylko dużo mówi o świecie przedstawionym, ale i buduje nastrój. Podobnie zresztą jak muzyka. Trio Walicki-Moretti-Zimpel posługuje się dzwonkami, bębenkami, ale także dźwiękami z syntetyzatora. Aktorzy grają zespołowo, czuć wzajemny szacunek dla całościowej pracy. (...)
    Przedstawienie jest bardzo dobrze przygotowane pod względem warsztatowym. Dużo bardziej istotne jest w jego przypadku co innego, a mianowicie kontekst, w jakim powstało. Nie chodzi tylko o jubileusz Polskiego. Przecież krótko przed tą rocznicą oficjalnie otwarto obchody sto pięćdziesiątej rocznicy powstania styczniowego. Czy w kontekście tego zrywu wersety "Irydiona" nie nabierają prawdziwej mocy? Zwłaszcza jeśli chodzi o dyskusje na temat tego, jaki paradygmat determinuje świadomość każdego Polaka.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.teatrdlawas.pl

    więcej 
  • "Irydion" na nowo... w Teatrze Polskim

    Agnieszka Kminikowska, Blog 'A cup of tea-tr', 10.05.2013

    Zygmunt Krasiński, Andrzej Seweryn, Leszek Bzdyl, Olo Walicki - to połączenie w jednym spektaklu daje na prawdę mocny efekt. Dramat Krasińskiego okazuje się być aktualny także w dzisiejszych czasach telefonów komórkowych, krótkich i intensywnych informacji w mediach i (...)

    Zygmunt Krasiński, Andrzej Seweryn, Leszek Bzdyl, Olo Walicki - to połączenie w jednym spektaklu daje na prawdę mocny efekt.
    Dramat Krasińskiego okazuje się być aktualny także w dzisiejszych czasach telefonów komórkowych, krótkich i intensywnych informacji w mediach i szybkiego życia w pędzie... Andrzej Seweryn, który zajął się zarówno reżyserią, jak i adaptacją sztuki, po raz kolejny potwierdził, że teatr jest jego powołaniem.
    (...) Śmiało mogę powiedzieć, że "Irydion" w Teatrze Polskim to połączenie klasyki Krasińskiego z nowoczesną formą teatru. Użycie jedynie symbolicznej scenografii pozwala na skupienie uwagi widza na akcji rozgrywającej się na scenie. I tu trzeba przyznać, że aktorzy stanęli na wysokości zadania.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.a-cup-of-teatr.blogspot.com

    więcej 
  • "Walka Polaka z Chrystusem"

    Ksenia Lebiedzińska, Teatr dla Was, 07.02.2013

    Masynissa (Jerzy Schejbal) wykorzystuje determinację Irydiona (Krzysztof Kwiatkowski) do własnych celów. W zamian za pomoc w obaleniu Imperium Rzymskiego wymaga od młodzieńca wyrzeczenia się Chrystusa. Synowi Amfilocha przychodzi to tym łatwiej, że chrześcijanie zawodzą w (...)

    Masynissa (Jerzy Schejbal) wykorzystuje determinację Irydiona (Krzysztof Kwiatkowski) do własnych celów. W zamian za pomoc w obaleniu Imperium Rzymskiego wymaga od młodzieńca wyrzeczenia się Chrystusa. Synowi Amfilocha przychodzi to tym łatwiej, że chrześcijanie zawodzą w ostatecznej rozgrywce przeciwko Heliogabalowi (Krystian Modzelewski). We wzajemnej relacji obu bohaterów jak w soczewce skupiają się związki Irydiona z innymi postaciami. Przede wszystkim zaś z siostrą, Elsinoe (Anna Cieślak) i ukochaną, chrześcijanką Kornelią (Marta Kurzak. Na Jerzym Schejbalu i Krzysztofie Kwiatkowskim spoczywa odpowiedzialność udźwignięcia przedstawienia. To się udaje, sceny z ich udziałem należą do najlepszych w całym spektaklu.

    Ambicją twórców tego "Irydiona" nie było odtwarzanie historycznych realiów dramatu. Z rzekomą niescenicznością dzieła Krasińskiego poradzili sobie prostymi środkami. Za całą scenografię starczyło kilka złoconych brył ustawionych w różnych miejscach Dużej Sceny. Całości dopełnia gra świateł i efekty pirotechniczne; to dzięki nim widzowie nie tylko przenoszą się we wszystkie miejsca akcji tragedii, ale też, przy odrobinie wysiłku z własnej strony, wczuwają się w mroczną atmosferę Rzymu czasów upadku.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.teatrdlawas.pl

    więcej 
  • "Jubileusz Teatru Polskiego"

    Mirosław Winiarczyk, Idziemy nr 6/2013, 07.02.2013

    Inscenizacja Andrzeja Seweryna jest bardzo oszczędna, jeśli chodzi o scenografię. Nie widzimy tu ogromu antycznych dekoracji, sceneria cesarskich komnat sugerowana jest natomiast grą świateł i ciemności, kolorem i prostokątnymi bryłami. Pomaga to wybić na pierwszy plan główne idee (...)

    Inscenizacja Andrzeja Seweryna jest bardzo oszczędna, jeśli chodzi o scenografię. Nie widzimy tu ogromu antycznych dekoracji, sceneria cesarskich komnat sugerowana jest natomiast grą świateł i ciemności, kolorem i prostokątnymi bryłami. Pomaga to wybić na pierwszy plan główne idee dzieła Krasińskiego. Irydion, przywódca Greków, realizuje długofalowy plan zemsty na Rzymie, który podbił Grecję. Zemsta owa, podsycana przez szatana w postaci Masynissy, doradcy Irydiona, ma mieć charakter militarny i polityczny. Irydion stopniowo uwalnia się jednak od szatana, wyrzeka się zemsty w imię przykazań chrześcijańskich. Na koniec spektaklu obserwujemy wielką afirmację krzyża, który pojawia się na scenie.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.idziemy.pl

    więcej 
  • "Nasze czyny, nasza ofiara, nasze cierpienie"

    Wiesław Kowalski, Teatr dla Was, 06.02.2013

    Seweryn zakomponował przedstawienie stanowiące całość spójną i logiczną, siłą rzeczy kondensując i upraszczając wielość zawiłych motywów i istotnych wątków, tak jak Magdalena Maciejewska scenografię operującą skrótem, symbolem i syntezą. Zabieg (...)

    Seweryn zakomponował przedstawienie stanowiące całość spójną i logiczną, siłą rzeczy kondensując i upraszczając wielość zawiłych motywów i istotnych wątków, tak jak Magdalena Maciejewska scenografię operującą skrótem, symbolem i syntezą. Zabieg włączenia do scenariusza "Dokończenia" nadaje najnowszej realizacji "Irydiona" możliwość zaprezentowania wykładni historiozoficznej Krasińskiego, która rzuca nowe światło na niedojrzały postępek tytułowego bohatera i tłumaczy sedno istnienia zła w dziejach narodów. Synkretyczna inscenizacja Seweryna, również dzięki kostiumom Doroty Kołodyńskiej, warstwie dźwiękowej Ola Walickiego (muzyka jest wyznacznikiem rytmu całego przedstawienia, nie jest tłem ani niczego nie ilustruje) i światłu Jacqueline Sobiszewski jest bogata w nawiązania do różnych epok i źródeł, do tradycji literackiej, malarskiej i filmowej. 
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.teatrdlawas.pl

    więcej 
  • "O Irydionie uwag kilka"

    Marek Kujawski, Teatr dla Was, 05.02.2013

    Na szczególne wyróżnienie zasługuje gra Krzysztofa Kwiatkowskiego. To wyjątkowo utalentowany młody aktor dysponujący nie tylko doskonałą wręcz umiejętnością artykulacji, ale i bardzo dobrym warsztatem aktorskim, dzięki któremu nie tylko pięknie i ze zrozumieniem (...)

    Na szczególne wyróżnienie zasługuje gra Krzysztofa Kwiatkowskiego. To wyjątkowo utalentowany młody aktor dysponujący nie tylko doskonałą wręcz umiejętnością artykulacji, ale i bardzo dobrym warsztatem aktorskim, dzięki któremu nie tylko pięknie i ze zrozumieniem podaje trudny tekst, ale i potrafi oddać całą paletę namiętności. Wtóruje mu znakomita Marta Kurzak, będąca już bez wątpienia chlubą sceny Teatru Polskiego. O klasie Jerzego Schejbala czy Olgierda Łukaszewicza (chociaż temu ostatniemu przypadła niezbyt spektakularna rola Wiktora) pisać już nie trzeba. W tzw. "Dokończeniu" słyszymy głos Andrzeja Seweryna, który stawia przysłowiową kropkę nad "i". Zakończenie daje nadzieję, iż klęska Irydiona nie pozostanie bezowocną.
    Na uwagę zasługują piękne i śmiałe sceny potraktowane z rozmachem malarstwa o proweniencji nie tyle romantycznej, co raczej barokowej. Zasługa to i reżysera oraz autorki prostej, nowoczesnej i funkcjonalnej scenografii Magdaleny Maciejewskiej, ale przede wszystkim uzdolnionej (i z pewnością jedynej w swoim rodzaju specjalistki od oprawy świetlnej) Jacqueline Sobiszewski. Sobiszewski często operuje nisko osadzonym źródłem ciepłego, żółtego, metafizycznego światła, będącego bez wątpienia nawiązaniem do malarstwa Rembrandta. Doskonale wykorzystuje walory światłocienia, umiejętnie wydobywając z mroku i podkreślając to, co na scenie w danej chwili jest najważniejsze.
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.teatrdlawas.pl

    więcej 
  • "Irydion Zygmunta Krasińskiego w reżyserii Andrzeja Seweryna w Teatrze Polskim w Warszawie"

    Marzena Dobosz, Blog "Teatru głodna", 03.02.2013

    Scena przypominająca klasyczne wystawienia operowe, dymy, ogień, płatki róż, aktorzy w pięknie wystylizowanych strojach, światła zmieniające wymowę scen, wydobywające postaci z mroku i strącające je w niebyt, aktorzy zastygający w symbolicznych pozach… I fantastyczna (...)

    Scena przypominająca klasyczne wystawienia operowe, dymy, ogień, płatki róż, aktorzy w pięknie wystylizowanych strojach, światła zmieniające wymowę scen, wydobywające postaci z mroku i strącające je w niebyt, aktorzy zastygający w symbolicznych pozach… I fantastyczna wykonywana na żywo muzyka, pełna niepokojących dźwięków, przywołujących odległe światy i sugerowane na scenie obrazy. To dobra forma dla tego tekstu, który sam przecież jest jedną wielką metaforą. Na brawa zasłużyli również aktorzy.

    Krzysztof Kwiatkowski w roli Irydiona idealnie wcielił się w postać młodego buntownika, zawziętego, ale po dziecinnemu jeszcze nieuważnego, nieumiejącego przewidzieć skutków swoich działań, zapalczywego młodzieńca, który nie potrafi oddzielić swoich pragnień od wpojonych mu dążeń zaślepionego rządzą zemsty rodzica (podsycanych przez wybranego przez ojca przewodnika i nauczyciela, Numidyjczyka Masynissę, złego ducha Irydiona, „szatana wszystkich wieków i społeczeństw”, którego zagrał Jerzy Schejbal). Żałosną ofiarę nieuchronnego przeznaczenia, konieczności dziejowej, potomka bohaterów zmuszonych pomścić ojca, matkę, siostrę, ojczyznę… Jestem pełna podziwu dla wysiłku i warsztatu obdarzonego mocnym głosem aktora, który świetnie poradził sobie z wielką sceną Teatru Polskiego. Oraz z cokolwiek archaicznie brzmiącym dziś słowem (nawet kiedy szeptał, jego szept był mocny i wyraźny, a swoją nienaganną dykcją mógłby zawstydzić kilku starszych kolegów).

    CAŁY TEKST RECENZJI: www.teatruglodna.blogspot.com

    więcej 
  • "Sto pięćdziesiąt lat wolności"

    Szymon Spichalski, Teatr dla Was, 02.02.2013

    Spektakl opiera się na iście malarskich rozwiązaniach. Część scen jest statyczna. Pozwala to twórcom na kreowanie konkretnych obrazów. Mroczne czeluście katakumb zostają ukazane w półmroku, z światłem reflektora przecinającym scenę na pół. W scenie bitwy (...)

    Spektakl opiera się na iście malarskich rozwiązaniach. Część scen jest statyczna. Pozwala to twórcom na kreowanie konkretnych obrazów. Mroczne czeluście katakumb zostają ukazane w półmroku, z światłem reflektora przecinającym scenę na pół. W scenie bitwy płatki róż leżą obok ludzkich zwłok. Taka estetyka nie tylko dużo mówi o świecie przedstawionym, ale i buduje nastrój. Podobnie zresztą jak muzyka. Trio Walicki-Moretti-Zimpel posługuje się dzwonkami, bębenkami, ale także dźwiękami z syntetyzatora. Aktorzy grają zespołowo, czuć wzajemny szacunek dla całościowej pracy. Z całego grona wybijają się jednak Kwiatkowski, Schejbal, Kurzak i Cyrwus. Przedstawienie jest bardzo dobrze przygotowane pod względem warsztatowym. 

    CAŁY TEKST RECENZJI: www.teatrdlawas.pl

    więcej 
  • "Przedzierając się przez gąszcz słów"

    Jacek Marczyński, Rzeczpospolita, 30.01.2013

    "Irydion" Seweryna nie komentuje nachalnie naszej rzeczywistości. Rozgrywa się poza konkretnym czasem w prostych, świetnych dekoracjach Magdaleny Maciejewskiej i kostiumach Doroty Kołodyńskiej, ale reżyser szanuje też operową koturnowość dramatu Krasińskiego. Każe zastygać (...)

    "Irydion" Seweryna nie komentuje nachalnie naszej rzeczywistości. Rozgrywa się poza konkretnym czasem w prostych, świetnych dekoracjach Magdaleny Maciejewskiej i kostiumach Doroty Kołodyńskiej, ale reżyser szanuje też operową koturnowość dramatu Krasińskiego. Każe zastygać aktorom w efektownych pozach, wiele scen urzeka plastyczną urodą, a całość wzmacnia fenomenalna muzyka tworzona na żywo przez świetne trio (Olo Walicki, Macio Moretti, Wacław Zimpel).
    CAŁY TEKST RECENZJI: www.rp.pl

    więcej 
 
 
Zwiastun spektaklu
Making of Irydion
 
 
DUŻA SCENAwtorek, środa, czwartek, niedzielapiątek, sobota
I STREFAN 48 zł, U 36 złN 50 zł, U 40 zł
II STREFAN 36 zł, U 30 złN 38 zł, U 34 zł
III STREFAN 28 zł, U 22 złN 28 zł, U 22 zł
IV STREFAN 24 zł, U 20 złN 24 zł, U 20 zł
LOŻA PREZYDENCKAN 130 złN 130 zł

- PLAN WIDOWNI
- Wejściówki w cenie 20 zł sprzedawane są na 30 minut przed spektaklem. Płatność za wejściówki wyłącznie gotówką.
- Bilety ulgowe (U) przysługują: uczniom, emerytom, rencistom, osobom z niepełnosprawnością oraz odznaczonym "Zasłużony dla Kultury Polskiej" za okazaniem legitymacji.
- Ceny biletów w sprzedaży on-line zawierają opłatę manipulacyjną.
- Propozycje tańszych biletów znajdą Państwo wśród naszych OFERT SPECJALNYCH.

 

Partner spektaklu

 
 
Uwaga: ta strona wykorzystuje pliki cookies. Więcej informacji o celu ich używania i zmianie ustawień przeglądarki znajdziesz tutaj. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Czym są pliki "cookie" - „ciasteczka”?


Poprzez pliki „ciasteczka” należy rozumieć dane informatyczne, w szczególności pliki tekstowe, przechowywane w urządzeniach końcowych użytkowników przeznaczone do korzystania ze stron internetowych. Pliki te pozwalają rozpoznać urządzenie użytkownika i odpowiednio wyświetlić stronę internetową dostosowaną do jego indywidualnych preferencji. „Ciasteczka” zazwyczaj zawierają nazwę strony internetowej z której pochodzą, czas przechowywania ich na urządzeniu końcowym oraz unikalny numer.

Pliki cookies, wykorzystywane są w celu: tworzenia anonimowych, zagregowanych statystyk, które pomagają zrozumieć w jaki sposób użytkownik korzysta ze stron internetowych dostosowanie zawartości i wyglądu strony do preferencji użytkownika

Używane ciasteczka na naszej stronie


  1. PHPSESSID - identyfikator sesji użytkownika
  2. PersistentQueueNumber,manageableQueueCookie0 – przechowuje kolejkę zdjęć
  3. CMS_DEBUG – debugowanie strony
  4. jsltTestCookie – testowe ciasteczko
  5. CookieInfo - informacja o wyświetleniu powiadomienia dotyczącego użycia przez stronę plików cookies
  6. __utmaa, __utmab, __utmac, __utmaz - używane są przez usługę Google Analytics która pozwala na generowanie statystyk strony www
  7. x-src, datr - używane przez facebook.com
  8. demographics ,dkv, VISITOR_INFO1_LIVE,use_hitbox,PREF - youtube.com

Zmiana ustawień ciasteczek (cookies) w przeglądarkach:


- Opera
- Firefox
- Internet Explorer
- Chrome
- Safari

Wyłączenie akceptacji ciasteczek znacznie ogranicza funkcjonalność większości podstron witryny.